EmJiHash

“ارغوان
شاخه هم خون جدا مانده من
آسمان تو چه رنگ است امروز
آفتابیست هوا یا گرفته است هنوز
من در این گوشه که از دنیا بیرونست
و آسمانی به سرم نیست
از بهاران خبرم نیست
آنچه می بینم دیوارست
آه این سقف سیاه
آنچنان نزدیکست
که چو بر می کشم از سینه نفس
نفسم را بر می گرداند
ره چنان بسته که پرواز نگه
در همین یک قدمی می ماند
کور سویی ز چراغی رنجور
قصه پرداز شب ظلمانیست
نفسم می گیرد
که هوا هم این جا زندانیست
هر چه با من این جاست رنگ رخ باخته است
آفتابی هرگز گوشه چشمی هم بر خاموشی این دخمه نیانداخته است
هم در این گوشه خاموش فراموش شده
که از دم سردش هر شمعی خاموش شده
یاد رنگینی در خاطرم گریه می انگیزد”
― هوشنگ ابتهاج / سایه / Hushang Ebtehaj

“کتاب خریدن آدابی دارد که رعایت نکردنش صواب نیست. کتاب را باید در کشمکشی لذت بخش انتخاب کرد. باید همواره میان «بخرم؟» یا «نخرم؟» در تلاطم بود. باید در باره اش شنید یا خواند، هی شنیده ها و خواند ه ها را در ذهن تحلیل کرد و با آنها کلنجار رفت. باید به کتاب حسِ نیاز پیدا کرد و مدام از خود پرسید فلان کتابِ خاص سوالم را جواب میدهد یا نه؟ باید شش روزِ تمام از جلوی کتابفروشی رد شد و هی به ویترین نگاه کرد و از بی پولی به زمین و زمان فحش داد و عاقبت روز هفتم رفت و فاتحانه آن را خرید.”
― حسام الدین مطهری, مزمزه کلمات

“لذایذ دنیا برای انسان آفریده شده اند، نه انسان برای آن ها و آن ها باید به دنبال انسان باشند، نه انسان به دنبال آن ها.”
― سید محمدحسین طباطبائی, شیعه در اسلام

“گفته بودم چو بیایی غم دل با تو بگویم

چه بگویم که غم از دل برود چون تو بیایی”
― سعدی شیرازی