حامد سهرابی

“بعد از این بگذار قلب بیقراری بشکند
گل نمی روید.چه غم گر شاخساری بشکند
باید این آیینه را برق نگاهی می شکست
پیش از آن ساعت که از بار غباری بشکند
گر بخواهم گل بروید بعد از این از سینه ام
صبر باید کرد تا سنگ مزاری بشکند
شانه هایم تاب زلفت را ندارد پس مخواه
تخته سنگی زیر پای آبشاری بشکند
کاروان غنچه های سرخ روزی می رسد
قیمت لبهای سرخت روزگاری بشکند ”
― فاضل نظری

“فکر کن فلسفه ی خلقت عالم تنها
راز خندیدن یک کودک چوپان باشد”
― سید حمیدرضا برقعی, رقعه

“بی قرار توام ودر دل تنگم گله هاست
آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست
مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب
در دلم هستی وبین من وتو فاصله هاست
آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد
بال وقتی قفس پر زدن چلچله هاست
بی هر لحضه مرا بیم فرو ریختن است
مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست
باز می پرسمت از مسئله دوری وعشق
وسکوت تو جواب همه مسئله هاست”
― فاضل نظری

“شهادت انتخاب نوعی زندگی است، نه انتخاب مرگ.
شهادت، انتخاب گونه ای زندگی آرمانی است که به اجبار، به مرگی آرمانی می انجامد، نه خویشتن را به دهان مرگ پرتاب کردن یا بی خبر از همه جا، ناگهان، به دست کافران و ظالمان کشته شدن.”
― نادر ابراهیمی, سه دیدار با مردی که از فراسوی باور ما می‌آمد