Bilinç Quotes

“Çelişkili duyarlıklara aynı anda yer veren insanın iç dünyası çok başkaydı. Bir Bach sonatıyla bir Beethoven senfonisinin yanyana çalınması onun yanında bir şey ifade etmiyordu.”
― Oğuz Atay

“filozofların tanıdığı ruhsal,psikanalizin tanıdığı ruhsaldan ayrı bir şeydi.filozofların büyük çoğunluğu salt bilinçli olaylara ruhsal adını vermekteydi.bilinçli dünyayla ruhsalın kapsamı birbiriyle çakışmaktaydı filozoflara göre....filozoflara göre ruhun bilinçli fenomenlerden başka bir içeriği yoktu.”
― Sigmund Freud, Yaşamım ve Psikanaliz

“Dünyanın çocuklarının neden tinsel bir bilinçle birbirlerine bağlı olduklarını anladı. Onları bağlayan, ortak bağı yaratan dünyanın kendisiydi. Ortak felsefe ya da düşünce ve saflık dünyanın bizzat kendisiydi.”
― Tom Brown Jr., Grandfather: A Native American's Lifelong Search for Truth and Harmony with Nature

“Bilinçli bir insanın kendine güvenmesi olacak şey midir?”
― Fyodor Dostoyevsky, Notes from the underground

“Biliyorsun: Bir şeyler mütemadiyen ters gidiyor... Bir yerlerde. Birileri için. Muhakkak.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Su da içsen, çay da içsen, şarap da içsen, kahve de içsen; doldurduğun bardakta dudak payı bırakmazsan, bardak değil de sen eğiliyorsun.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Aynı anda aynı bilinç patlamasına maruz kalmış insanlar arasında, görünmez genlerden köprüler inşa edilmiştir. Biz o köprüleri çok severiz, üstlerinden geçerken hiç yorulmayız.”
― Ozan Önen, Babam Beni Şahdamarımdan Öptü

“Beyin zihni, akıl da insanı yapar.”
― Abhijit Naskar

“Gönül görmezse göz de görmez.”
― Abhijit Naskar, Insan Himalayanoğlu: It's Time to Defect

“Medeniyet zihinden doğar,
Maymuniyet zihinden doğar.
Bütün sorunlar zihinden doğar,
Cevaplar da zihinden doğar.”
― Abhijit Naskar, Yüz Şiirlerin Yüzüğü (Ring of 100 Poems, Bilingual Edition): 100 Turkish Poems with Translations

“(...) ruhundaki fırtına bilincini sakat bırakmıştı.”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“İnsan, insanın belası... Bilinç insanın en açık ve derin yarası. Varoluş dramı; ölüm kurtuluşu... Düşüş kaderi…”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Sana kızmıyorum. Neden intiharı seçtiğini anlıyorum. Sana hak vermiyorum, ama inan bana, seni anlıyorum. Biliyorum… Dünya adlı cehennemde yaşayabilme umudunu yok ettiler. Seni acı deneyimler öldürdü; beni saçmalıklar öldürecek… Aslında biliyor musun? Seni kıskanıyorum. Hem de çok… Şimdi sen, şurada mışıl mışıl uyuyor ve bilinçsizce sonsuzlukta dolaşıyorsun. Bir zamanlar var olduğun gerçeğinden, pişmanlıklardan, hatalarından, acılarından tamamen uzaksın. Dünyanın varlığından habersiz, kimseyi hatırlamadan, anıların ağırlığından sıyrılmış vaziyettesin. Fakat ben… Ben bunu yapamıyorum. Ne canıma kıyabiliyorum ne de yaşamayı becerebiliyorum… Ne tam anlamıyla var olabiliyorum, ne yok; ne gülebiliyorum, ne de ağlayabiliyorum… Seni kıskanıyorum…”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Düşünüyorum, öyleyse vay halime…”
― Tolga Gökçen, Yalnızlaşan İnsan

“Sanat uzayın sonsuzluğundan ilham alır; bilinçle birleşen mürekkep ruhunun derinliklerine yolculuk eder.”
― Andrea Bahar