“ای دختر زیبا
تو نە شاعری و نە نقاش
لیکن من هردوی آنها

اما چه کسی این را می داند
که این چشمان توست که همه شب
این شعرها را دزدکی به من می دهد

چه کسی می داند
این انگشتان توست
که نقاشی هایم را می کِشد

من از این می ترسم
که روزی
چشم ها و انگشتانت
این راز را بر ملا سازند و
به خیابان و محله و اهل دنیا بگویند
در واقع این مرد
نه شاعرست و نه نقاش”